پارت نود و هشتم :

جارو را کنار دیوار گذاشت. متفکر دستی به چانه اش کشید و توی حیاط قدم زد.
_ چرا خودم بهش پی نبرده بودم؟ این یعنی امیر ارسلان هنوزم بیماره اما دارویی که پیدا کردم داره درمانش میکنه.
سرش را بالا گرفت و به در عمارت چشم دوخت
_ درمون رو پیدا کردیم اما از دلیل درد غافل شدیم.
اخم ظریفی میان ابروهایش نشاند و لحظه ای مکث کرد. سپس با عجله به سمت اتاق رفت.
نوشین توی اتاق نشسته بود. یک آینه

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۲۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • سحر

    0

    مرسی نویسنده جان چه پارت طولانی کیف کردم عالی عالی

    ۱۱ ماه پیش
  • حانیا بصیری | نویسنده رمان

    😘😘❤️

    ۱۱ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️