رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست و ده :
قبل از اینکه پدر یا مادرم فرصت کنن جواب بدن،قامت اردوان توی چارچوب در نمایان شد...
میتونم بگم نفسم تو سینه ام حبس شده بود و دست هام یه تیکه یخ...
آروم لب زدم:
_اردوان،تو اینجا چیکار میکنی؟؟
پدرم عصبانی شد و داد زد:
_تو...
تو با اجازه ی کی وارد خونه ی من شدی؟؟
اصلا چطور جرعت میکنی مزاحمت ایجاد کنی و در خونه ی من رو محکم میکوبی هان؟؟
مادرم،چشم بست و باز کرد:
_موسی آروم
لطفا صبر کنید...
