پارت صد و هفتاد و دوم :

هیراد که از بسته بودن دست‌هایش عاصی بود، سرش را جلو‌‌‌‌ برد و پیشانی‌اش را به پیشانی حلما چسباند. هُرم گرم نفس‌هایشان مانند استشمام بوی عطری شیرین در چله‌ی زمستان، خوشایند بود. ترس از دست دادن دیگری در نی نی چشم‌هایشان مشهود بود. هیراد دوباره سکوت را‌‌‌‌ شکست و ‌گفت: «دیوونه وار عاشقت بودم و هستم، از اولین باری که با تو روبرو شدم، می‌خواستم مال من باشی. با خودم گفتم نمی‌ذارم حتÛ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۲۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️