گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت شانزده :
صاف نگاهش می‌کنم. نمیشود جای این حرف‌های صد من یه غاز، نظرش را راجع به پیراهن صورتی رنگی که امروز به جای تی‌شرت‌های گشاد تن کرده‌ام بگوید؟ لبم را با نوک زبان تر می‌کنم.
- وحید! آدمو به غلط کردن ننداز.
می‌خواستم بگویم: "من مدرکمو واسه دلخوشی بابام دارم می‌گیرم. بعدشم به این امید که شاید با تو همکار شم. وگرنه منو چه به حسابداری؟ میرم مجسمه‌سازی یاد می‌گیرم که عشق کنم با
لطفا صبر کنید...
شادان
0چقد خوبه شیرین ونازی اینقد هوای روشنا رو دارن..واقعا بچه کوچیک خیلی سخته نگهداری ازش