اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت نود و ششم :
منوچهر خان با کمک خاتون پالتویش را پوشید. هنوز هم با صدای بلند سرفه می‌کرد و سرفه هایش سنگین و خش دار بود.
خاتون و شاهرخ کنارش ایستاده بودند و با نگرانی به او نگاه میکردند. خیلی به او اصرار کرده بودند امروز را هم در خانه بماند و با این وضعیت بیرون نرود اما گوشش بدهکار نبود. امیر ارسلان از پله ها پایین آمد و با دیدنشان لبخند زد :
_ صبح بخیر.
منوچهر خان به او که داشت نزدیک میشد نگاه ک
لطفا صبر کنید...
