دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و چهل و چهارم :
سکوت شاهین که طولانی شد، فروغ ترسید و به آنی نگاهش خیس شد. پیش چشم شاهین، در آن لحظه، فروغ آن دختر سرسخت و مغرور همیشه نبود و شبیه دختر بچه ای بود که در خیابانی شلوغ گم شده، ترسیده و بغض کرده.
شاهین قدمی به عقب برداشت و چنگ زد لابه‌لای موهایی که تارهای نقره‌ای میانش خودنمایی می‌کرد. چند قدم رفت و دوباره برگشت سمت فروغ، مقابلش ایستاد و نگاهش کرد. دنبال کلمات می‌گشت تا آرامش کند و ترس
لطفا صبر کنید...
