دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و چهل و دوم :
آزاده قدم زد و به‌سمت گل‌های سرخ رفت، کنار گل‌ها ایستاد و کمی خم شد و دستی روی گلبرگ نرم گل کشید و لب زد:
ــ ممنون تو خیلی خوبی. راستش دلم گرفته بود و کسی غیر از تو رو نداشتم که بهش زنگ بزنم.
سروش گرم و مشتاق از آن سوی خط جواب داد:
ــ من همه‌کس می‌شم برات تصدقت، غمت نباشه. تازه قبل از خواب صدای تو رو بشنوم، شیرین و رویایی می‌خوابم.
آزاده خندید و سروش پرسید:
ــ چه اتفاقی ا
لطفا صبر کنید...
