مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت صد و شصت و نهم :
حلما نفس عمیقی کشید. چرا این مرد انقدر زبان نفهم بود؟ دیگر نمیدانست باید چه واکنشی از خود نشان دهد: «مصطفی من باردارم. چیزی تا به دنیا اومدن بچهام باقی نمونده. دخترم ثمرهی عشقیه که به هیراد دادم. چرا درک نمیکنی؟ من متاهلم. تو این حرفای عاشقونه رو به یک زن متاهل میگی؟ انقدر وقیح شدی؟ به حرمت اون روزای خوبی که با هم همکار بودیم و از پس همه چیز برمیاومدیم، منو رها کن. دلم برای هیراد تن
لطفا صبر کنید...
