اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت نود و چهارم :
توی ماشین نشست و در را بست، هاتف با لبخندی دستپاچه به او نگاه کرد و گفت:
_ سلام آقا عصر بخیر.
کلاهش را از سرش برداشت و همزمان گفت :
_ ممنون.
ماشین شاهرخ جلوتر راه افتاد. هاتف سراسیمه ماشین را روشن کرد و آینه را تنظیم کرد. حرکاتش دستپاچه و مضطرب بود. امیر ارسلان از شیشه ماشین به شهر و آدم‌های درحال عبور نگاه کرد.
_ حتما توی این مدتی که بیرون نیومدید همه جا خیلی تغییر کرده ن
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۳۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
پرنیان
0آخی چقدر قشنگن چقدر قشنگ آقا دیو رو تونست آروم کنه ولی همه چیشون با دروغ ساخته شده کلی دروغ ماه چهره گفته کلی چیز نگفته هم ارسلان داره