فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت صد و سی و ششم :
همانطور که پایش را روی پای دیگرش می انداخت دستانش را قفل شده روی پایش گذاشت. با خونسردی ای که نمیدانستم تهش چه چیزی پنهان شده نگاهش را بین من و صادق گرداند و با پوزخند و سری کج گفت:
ـ آخ اصلاًحواسم نبود دسرتون مونده. خب بخورین دیگه. چرا وایسادین؟ من صبر میکنم.
و نگاهی که نمیدانستم حس درونش چیست که حواله ی چشمان ِ لرزانم کرد. حسی که باعث شد خون های منجمد شده درون رگ هایم ترک بردارند د
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۳۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
م
1ای لعنت به خودت هدفت و تصمیمت ،امیدوارم میلاد بره تصادف کنه بمیره تمام نقشهات نقش برآب بشه به غلط کردن بیفتی ،مسخرشو درآورده ،دیگه چقدر صبر 😡