اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت نود و دوم :
امیر ارسلان قدمی‌جلو گذاشت و به خاتون نزدیک شد با خوشحالی که در چهره اش نمایان بود گفت :
_ رفتم بازار، از صبح تا حالا اونجا بودم... من خوب شدم عمه.
خاتون گُنگ نگاهش کرد نمیدانست باید چه واکنشی از خودش نشان دهد. منوچهر خان پرسید :
_ یعنی چی ؟چطور؟
امیر ارسلان به در نگاه کرد و گفت :
_ براتون همه چیزو میگم. اما قبلش‌قولی که به ماه چهره دادید رو یادتون نره.
به منوچهر خان نگ
لطفا صبر کنید...
