اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت هشتاد و نهم :
صبح روز بعد ماه چهره به بهانه بردن صبحانه وارد اتاق امیر ارسلان شد. چادرش را توی سینی پنهان کرده بود و نفس نفس میزد. در اتاق را بست و به آن تکیه داد.
_آماده ای؟
چشمش به امیر ارسلان افتاد. کت و شلوار قهوه ای روشن به همراه پیراهن سفید پوشیده بود. موهایش را سر بالا شانه زده بود و کلاه فلت قهوه ای در دست داشت.
_ آره
به سختی نگاهش را از او گرفت و گفت:
_ باید عجله کنیم وگرنه عمارت
لطفا صبر کنید...
