اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت هشتاد و هفتم :
خودش را زیر تخت پنهان کرد و انگشتان هردو دستش را روی قفسه سینه اش قفل کرد. به تخته های چوبی زیر تخت چشم دوخت و آرام گفت :
_ مطمئنید کسی منو نمیبینه؟
امیر ارسلان روی تخت دراز کشیده بود او هم مثل ماه چهره انگشتان هردو دستش را روی قفسه سینه اش جمع کرده بود و نگاهش به سقف بود. لبخندی زد و گفت :
_ گفتم که کسی حق ندارد بدون اجازه توی اتاقم بیاد. این کارها لازم نیست.
_ نه، نه...خواهشا همو
لطفا صبر کنید...
نگار
6حانیا جان شوخیت گرفته سیسی؟؟؟دقیقاااا همیننن لحظه پارتو تموم کردی؟؟من ک میدوونمم پارت بعد هم یهو خاتون میاد داخل نمیزاره ما یه ماچ ببینیممم