فرجام اعتزال به قلم عاطفه میرزائی
پارت صد و دوم :
***
پس از توقف ماشین، کیفش را بر روی دوشش انداخت و خطاب به شهروز و دریا که او را به تهران رسانده بودند، گفت:
- بفرمائید بریم بالا... .
دریا که بر روی صندلی جلو نشسته بود سرش را بهسمت او چرخاند و جواب داد:
- قربونت برم عزیزم! باید بریم کلی مهمون داریم که باید به مامان و خالهها کمک کنیم. کاش تو هم میموندی!
دخترک که میدانست تعارف او الکی است، لبخند کمجانی زد و زمزمه کرد:
لطفا صبر کنید...
