دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و سی و هشتم :
فروغ چاره ای جز سکوت نداشت. زمان بحث و جواب دادن نبود. دکتر ادامه داد:
ــ بعد از من نوبت اوناست که بیرون منتظرن.
فروغ از جا پرید و با وحشت لب زد:
ــ دکتر خواهش می‌کنم. هر چی شما بگین. غلط کردم لطفا من و ببخشید.
اشک همان دم، از چشمان فروغ فرو ریخت. دکتر با حیرت نگاهش کرد و لب زد:
ــ اولین باره می‌بینم گریه می‌کنی.
دستش را دراز کرد و اشک‌های او را پاک کرد:
ــ گریه‌ها ر
لطفا صبر کنید...
