دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و سی و چهارم :
فروغ مشتاق بود برای شنیدن ادامه داستان زندگی پوران و با هیجان گفت:
ــ خب؟ عشق و عاشقی و اینا وسط جنگ؟
پوران تکیه داد و نگاهش را به دیوار خاطره هایش دوخت و ادامه داد:
ــ نه دیگه پشت دستم رو داغ کرده بودم. اما توی اون شرایط و اون روزها شبیه یک تکیه گاه امن بود.
اسمش علی بود. همون اول بهش گفتم بیوه شدم و شوهرم مرده. باور کرد چون آدم خوش قلبی بود. اسم پوران رو همون موقع، بعد از انقل
لطفا صبر کنید...
