پارت سی و هشتم :

تا صبح فردا خواب درستی در بیمارستان نداشتم. دیدن بچه‌های مریض در بخش کوکان هم روحیه‌ام را به هم ریخته بود. صبح ساناز چشم باز کرد و گفت:
ـ آبجی من کجاام؟
دست کوچکش را در دست گرفتم و بوسیدم و گفتم:
ـ بیمارستان.
ترسید و ناگهان بغض کرد:
ـ بهم آمپول زدن؟
با محبت گفتم:
ـ نه خوشگلم. بستریت کردند، سرم زدند. آمپولم به سرمت تزریق کردند.
کمی آرام گرفت. خم شدم و گونه‌‌اش Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۲۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Za az

    3

    عالی بود مرسی مرضیه جونم و راضیه جونم مثل همیشه گل کاشتین عزیزانم 😍😍❤️❤️آریا خیلی همسر خوبیه پریا همینطور بهم میان 😍😍

    ۱۰ ماه پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    💖💖

    ۱۰ ماه پیش
  • ساناز

    2

    🤎🩵🩷❤️🧡💜💙🩶🤍💛💚

    ۱۰ ماه پیش
  • میم

    2

    هرچی پیش می رن بیشتر احساساتشون برای هم لو می ره،دیگه نه می تونن و نه می خوان که بی تفاوت باشن 😍🙏🏻💚

    ۱۰ ماه پیش
  • راز

    4

    عالی بود بانو مث همیشه .

    ۱۰ ماه پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    ممنونم عزیزم

    ۱۰ ماه پیش
  • اسرا

    5

    میدونم شماروی شخصیتهات حساسی ولی این پریااگه دست ازحرف زدن باخودش برداره آریادرست ببینه خوب آخه کدوم مردی دوست داره اززنش دورباشه😡🙏💋💞

    ۱۰ ماه پیش
  • مرضیه نعمتی | نویسنده رمان

    بالاخره دست بر می‌داره. یه ذره زمان می‌بره🙂❤️

    ۱۰ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️