فرجام اعتزال به قلم عاطفه میرزائی
پارت نود و چهارم :
***
به آدرسِ روی کاغذی که از دفتر‌ِ خاطرات مادرش برداشته بود، نگاهی انداخت. خودش بود همان خانه با همان پلاک. خانه‌ای که از نمای بیرونش هم می‌شد پی به بزرگی و با شکوه بودنش برد. پیش رفت و بی‌معطل دست بر روی دکمه‌ی زنگ گذاشت و آن را فشرد. طولی نکشید که صدای خانم جوانی از پشت آیفون به گوشش خورد.
- کیه؟
صدایش را صاف کرد و پرسید:
- ببخشید، منزل آقای معینی؟
آن خانم با کمی تند
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
عاطفه میرزائی | نویسنده رمان
خواهش می‌کنم و من از شما متشکرم بابت نگاه گرمتون. حالا پیش بریم ببینیم چی میشه😍
۱۲ ماه پیشفروغ
0ولی راحت بی خیال شدن به نفع خانواده عموش بود سی و خورده ی سال خودش بدبختی کشید مادرش دوریشو تحمل کرد بعد کلفتی اونارو کرد خیلی راحت بی خیال بشه بره اونا هم با *** عشق و حال کنن چه سختی براشون داره .کوتا اونموقع که بخوان تاوان بدن
۱۲ ماه پیشRosha
0خدایی من چه آدمای هستن آفرین به قلم نویسنده که اینقدر خوب احساسات برو منتقل می کنه جوری که خواننده تک تکش رو حس کن واقعاً خسته نباشی خانوم میرزایی
۱۲ ماه پیشعاطفه میرزائی | نویسنده رمان
ممنون از شما که با پیامتون انرژی میدین به بنده. زنده باشین. خیلی خوشحالم از اینکه مخاطبین گلی مثل شما دارم🌷
۱۲ ماه پیشفروغ
0به نظر من باید مالشو از این مال دوستا میگرفت انتقام مامانشو حداقل میگرفت .
۱۲ ماه پیشعاطفه میرزائی | نویسنده رمان
فرهاد اهلش نبود که ای کاش بود...
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فروغ
1راستی مرسی عاطفه جوون این پارت هم مثل همیشه قشنگ و غیرقابل پیش بینی بود .ولی ای کاش حسابشونو میرسید مخصوصا ژاله رو