ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت دویست و بیست و ششم :
شهر ناجوری زیبا بود، طبیعت در این شهر نفس می‌کشید، درختان کنار هم نظم گرفته و گوشه و کنار این شهر را حجمی از درختان پوشش داده و جنگل‌های کوچک و وسیع خوش می‌درخشیدند. در اعتدال هوایش هم خنکا پرسه می‌زد و صدای پرندگان با نزدیک و نزدیک‌تر شدن به دریا دلپذیرتر می‌شد. گوشه‌ای از این شهر، در نزدیکی دریایی که کمی ناآرامی می‌کرد و امواجش را خروشان بر صخره می‌کوفت، درختانی سر به فلک کشیده ق
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۲۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
0پوریا و رازان رو شیپ میکنم🙏🙏خیلی باحال بودن...وو هممچنینن یادمم رفتت بگممم آرمان و سیما رو هم خیلی دوست داشتممم..البته سیما به مهدیار بیشتر میومد😔✨ولی کاش رامی نصف اهمیتی رو که به مهدیار میداد به اطرافیانش هم میداد..من جای بقیه بودم خیلی زود خودم رو از زندگی رامی مینداختم بیرون...