زمزمه در شب (جلد دوم) به قلم زهرا باقری
پارت پنجاه و هفتم :
یه جوری می‌دویدم که انگار چند تا سگ دنبالم کرده بودن و اگه دستشون بهم می‌رسید تیکه پارم می‌کردن! سر و تنم جلوتر از پاهام بودن، اون‌قدر سریع می‌دویدم که امین دو سه بار صدام کرد؛ اما هیچ توجهی بهش نشون ندادم. همشم پشت سر هم داد می‌زدم:
- صبر کن!
نمی‌دونم چرا هیچ جمله‌ی دیگه‌ای به ذهنم نمی‌رسید که به بچه ی زاریم بگم. اون لامصبم جوری فرار میکرد که هر کاری می‌کردم بهش نمی
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
زهرا باقری | نویسنده رمان
بچه ها بابت تاخیر در پارت گذاری متاسفم، یه چند روزه به خاطر تشدید شدن آلرژیم حالم زیاد خوب نیست🙏❤️
۱۲ ماه پیشمرضیه
1ان شاءالله هرچه زودترحالت خوب بشه عزیزم
۱۲ ماه پیشزهرا باقری | نویسنده رمان
خیلی ممنونم عزیزم 🥺🥹♥️🙏
۱۲ ماه پیشمیم
1شایدم تو نگاه اونا چهره مهرداد و امین وحستناک باشه،همون قدر که چهره اونا برای اینا وحشتناکه 😮🤔🙏🏻🌹
۱۲ ماه پیشمیم
1این بارو با مهرداد موافقم،مگه ایناهم از چیزی می ترسن؟خیلی مزخرف بود😅😅
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
مرضیه
2چه جالب مگه جن ازآدمیزادمیترسه اونم ازکی ازمهرداد🤣🤣