پی یار به قلم الهام فتحی
پارت پنجاه و یک :
باز سکوت
باز عقب نشینی
باز تنها پوف های بلند و باز عوض کردن مسیر.
-وقتی نیستم سوئیچ ماشین دستت باشه،نمی خواد شبا دایی خسته و خرد بیاد دنبالت استودیو.
ناامید از روی شانه نگاهش کردم.
چشم از من دزدید و باز حرف خودش را زد.
-من با پاترول خودم راحت ترم. حالا بابا لطف کرد و..
دیگر نماندم.
میان همان ایوان جایش گذاشتم و خودم را رساندم به اتاق مامان آذر.
این بار واقعØ
لطفا صبر کنید...
