نسیان به قلم سمانه حسینی
پارت صد و سی :
با حرص برگه ها را کوبیدم روی میز و تلفن را برداشتم. بعد از بوق کوتاهی صدایش در خط پیچید
_ جانم سایه جان!
_ مینو پس این برگه هایی که میگی کجان! دو ساعته دارم دنبالشون میگردم!
_ روی میز گذاشتم عزیزم! صبر کن اصلا خودم میام الان.
نفسم را محکم بیرون فرستادم و از جا بلند شدم. داغی هوا حالم را بدتر میکرد، پنجره را تا انتها باز
گذاشتم و نفس عمیق کشان پلک هایم را محکم روی هم فشار دادم. ل
مطالعهی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۹۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

سمانه حسینی | نویسنده رمان
آره واقعا نباید پنهون میکرد
۱۰ ماه پیشمیم
1ای وای خیلی بد شد،حیفه همچین آدم مهربونی از دست بدن ودیگه تو زندگیشون نباشه 😭
۱۰ ماه پیشسرو
2جون سایه خانوم قهر کرده یکی بیاد آشتیشون بده وای کشتی نجات داره غرق میشه
۱۰ ماه پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
آره خب موضوع به این مهمی و بهش نگفته
۱۰ ماه پیششقایق
2چون فصل دوم خیلی جدیه من دیگه امیدی حتی به کشتی نوح ندارم😁
۱۰ ماه پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
بشینشقایق😁
۱۰ ماه پیشمهدیه
2دیگه کشتی نوح غرق شد تموم شد رفت😂
۱۰ ماه پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
ای از دست تو😁
۱۰ ماه پیشپری
2ای وای خدا کنه باباش چیزیش نشه گناه داره
۱۰ ماه پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
اره🥲
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

میم
1کار خوبی نبود پنهون کردن،درسته خیلی ناراحت شد ولی اینجوریم بد بود بی خبری و هم همش دلواپس بود 🤔🙏🏻💚