رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت دویست :
به کوسن مبل خیره بودم و لب زدم:
_نمیخوام پدرت بفهمه باشه؟؟
زروان لبخند عمیقی روی صورت اش نقش بست و گفت:
_چشم،هیچ کس نمیفهمه،حالاهم تا دیر نشده و پدر برنگشته،برید آماده بشید که بریم..
پریسان
پس میخواستن برن خونه ی ماهدخت...
هه،فکر میکنن من از همه جا بی خبرم و چیزی نمیدونم...
تکیه ام رو به در اتاق ام دادم و آه عمیقی سر دادم..
از روزی که دفترچه ی خاطرات نرگس رو خونده
لطفا صبر کنید...
