رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت صد و نود و سوم :
پدرم نفس های عمیق میکشید و قفسه ی سینه اش بالا پایین میشد،با لرزی که توی صداش بود گفت:
_اردوان،بابا با من بازی نکن هرکس من رو نشناسه،مادر تو خیلی خوب من رو میشناسه و میدونه در وقت عصبانیت چیکار میکنم،
پس اگه میخوای باهات رفتار بدی نداشته باشم و شرمنده ی دل خودم نشم،دیگه اسم عاشقی و البته دختر یه گدازاده رو جلوی من نیار..خب؟؟
قلبم داشت یخ میزد بی جون لب زدم:
_اما پدر من...
لطفا صبر کنید...
