افول دیدگانت به قلم زهرا رمضانی (هور)
پارت سی و چهارم :
آصف، با با شنیدنِ غرش مهیب انفجار، مانند برق‌گرفته‌ها، به سمت پنجره دوید. نورِ نارنجی‌رنگی، از انتهایِ باغ، از پشت دیوارهای بلند عمارت، به آسمان شلیک شده بود؛ نه آن‌قدر گسترده که شعله‌های ویرانی را برافروزد، اما آن‌قدر بلند و بُراق که فریاد هشدارش، گوش فلک را کر می‌کرد و قلب‌ها را می‌لرزاند.
پرهام، به سمت آصف رفت و یاسمین، با چشمانی گشاد و صدایی لرزان، نام پناه را صدا زد. سیمی
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
حست رو باز نمیکنم خودت بفهمی
۱۱ ماه پیشمحیا
2امیدوارم اونجا رو دیگه نتونه پیدا کنه ولی بعید میدونم 😔😔🩵🩵🩵
۱۲ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
منم امیدوارم 🙄🙁
۱۲ ماه پیشهانیه
2💞💞 قلمت عالی عزیزم
۱۲ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
فدات بشم که
۱۲ ماه پیشهانیه
3با اشتیاق منتظر پارت بعدی هستم
۱۲ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
عزیزی ممنون بابت این همه نظر که باعث انرژی شدی
۱۲ ماه پیشهانیه
3ای جان از این به بعد لحظات عاشقانه رو داشته باشیم
۱۲ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
❤️😊
۱۲ ماه پیشآمنه
2ممنون بانو عالی بود پس شادمهر کیه که عکسش هست ولی اسمی از اون نیست یا من قاطی کردم
۱۲ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
شادمهر پایدار همون سرگردی بود که وقتی تو بیمارستان به پناه حمله شد پرونده قتل پدرش رو به دست گرفت
۱۲ ماه پیشسوگند
4محشر بود بانو جان ممنون
۱۲ ماه پیشزهرا رمضانی | نویسنده رمان
فدات بشم عزیزم
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
لیلی
4چرابه عرفان حس خوبی ندارم آیا؟؟؟🤔