مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت صد و چهل و ششم :
حلما دستش را روی سینهاش مشت کرد. احساس میکرد لیاقت این را ندارد که در این زندگی، یک نفس راحت بکشد. همیشه باید غمگین باشد و از اعماق وجودش احساس بیارزش بودن کند. در دل گفت: «چرا روزای خوب من از راه نمیرسه؟ چرا نمیتونم برای یکبار هم که شده روزم رو با خوشحالی به شب برسونم؟ لیاقت من اینه که به تاراج برده بشم؟ چرا تموم مردایی که تو زندگی من هستن انقدر خودخواه هستن؟ پدرم به خاطر آبروش م
لطفا صبر کنید...
