مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت صد و چهل و یک :
یادآوری آن روزها واقعاً برایش سخت و دردناک بود. مرسل خان به سمتش رفت و او را روی کاناپه نشاند. دستش را روی شانه هیراد گذاشت و گفت: «تو برو پیش زنت. الان پایین تنهاست. ادامهاش رو من تعریف میکنم.» هیراد دست عمویش را پس زد و گفت: «نه عمو! خودم شروعش کردم، خودمم باید تمومش کنم. شما ندیدین، تجربهاش رو نداشتید. امیدوارم هیچ وقت هم اون صحنههایی که من دیدم رو نبینید؛ غرق خون بودن. شایان اون م
لطفا صبر کنید...
