پارت صد و چهل و یک :

یادآوری آن روزها واقعاً برایش سخت و دردناک بود. مرسل خان به سمتش رفت و او را روی کاناپه نشاند. دستش را روی شانه هیراد گذاشت و گفت: «تو برو پیش زنت. الان پایین تنهاست. ادامه‌اش رو من تعریف ‌می‌کنم.» هیراد دست عمویش را پس زد و گفت: «نه عمو! خودم شروعش کردم، خودمم باید تمومش کنم. شما ندیدین، تجربه‌اش رو نداشتید. امیدوارم هیچ وقت هم اون صحنه‌هایی که من دیدم رو نبینید؛ غرق خون بودن. شایان اون م

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۵۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️