پارت صد و سی و هشتم :

حلما بعد از پوشیدن کت و دامن کرمی و کفش‌های پاشنه بلند همرنگش از اتاقی که تا دیروز متعلق به او بود، بیرون آمد. همزمان با او شایان و هیراد هم از اتاق انتهای راهرو بیرون آمدند. پدر و پسر هر دو کت و شلوار مشکی رنگ زیبایی به تن داشتند. اینجا بود که حلما در دل گفت: «پسر کو ندارد نشان از پدر. هردو عین هم هستن. مثلی سیبی که از وسط به دو نیم تقسیم شده باشند.» شایان یک دستش را داخل جیب شلوار مردانه‌اش

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️