فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت صد و نوزده :
زمانی چشم باز کردم که عقربه های ساعت روی پنج و بیست دقیقه ایستاده بودند. کش و قوسی به تنم داده و دوباره به ساعت خیره شدم. چند بار چشمانم را باز و بسته کردم تا تاری دیدم کمتر شود. طعم تلخ دهانم، تیغه ی بینی ام را سوزاند. کلافه در جایم نشسته و دستانم را در هم قفل کرده و از بالای سرم کشیدم. ترق توروق برخاسته از انگشتانم به گوشم رسید.
صدای آهنگ استاد شجریان در خانه طنین انداز شده بود و این یعن
لطفا صبر کنید...
م
0واااای عجب رویی دارن اینا،اصلا این قاتل چرا باید آزاد باشه راست راست بگرده برای خودش عفریته 🤔😡