مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت صد و سی و دوم :
دستهای بزرگ و مردانهای دور کمرش پیچیده شد. لحظهای نفسش از ترس بند آمد اما با یادآوری اینکه تنها هیراد داخل کتابخانه بود، آرام شد. صدای هیراد هشدار گونه زیر گوشش پیچد: «چرا انقدر از نردهها آویزون شدی؟ بیوفتی پایین با این هیکل ظریف و استخونی خُرد و خاکشیر میشی. میخوای منو دیوونه کنی؟»
با ضرب از هیراد جدا شد و به اندازهی قدمی از او فاصله گرفت. سرخ شده بود از خشم یا حیای دخØ
لطفا صبر کنید...
