مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت صد و بیست و سوم :
شایان با بغض به هیراد نگاه کرد و گفت: «بابا! من میخوام حلما جون رو ببیم. دلم براش یک ذره شده، خواهش میکنم.» هیراد خم شد و درب سمت شایان را بست. همانطور که سوار ماشینش میشد به مادرش گفت: «مادر جان شما رو نمیدونم اما من نمیتونم نسبت به غم توی چشمای پسرم بیتفاوت باشم. امیدوارم من رو درک کنی.» دیگر منتظر پاسخ مادرش نماند. ماشین را روشن کرد و خیلی زود از خانه پدریاش بیرون زد.
شاÛ
لطفا صبر کنید...
