بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت نود و پنجم :
شاید خبر داشت و شاید هم نه! از آنجا که گویا حسِ سنگینیِ حضوری را می‌فهمید و این دومین بار بود که چنین احساسی داشت... . ابروانش را کمرنگ درهم پیچید و پس از مکثی کوتاه یک دم رو به عقب چرخاند و ناگهانی دامِ دیده پهن کرد برای سرمنشأ این چنین حسی؛ اما... تهی شد زیرمجموعه‌ی تمامِ احتمالاتش برای گیر انداختنِ کسی که تیغه از مشامش تیز کرده بود، چون پشتِ سرش به هیچ نرسید، چشمانش را دمی این سو و آن سوی
لطفا صبر کنید...
