رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت صد و هشتاد و هشتم :
عروسی تموم شده بود و مهلقا به خونه بخت اش رفت،من مونده بودم و نرگس...
همه به یه سمت رفتن و از فرط خستگی خوابیدن!
بزاق دهنم رو پایین فرستادم و گفتم:
_نرگس خانم،ساکتی چیزی شده؟
نرگس چشم روی هم گزاشت و گفت:
_والا چی بگم،باورم نمیشه مهلقا از پیشم رفت..
اون مثل دختر خودم بود،خودم بزرگش کردم و طی این چند سال،هیچ وقت حرفی نزد که دلم ازش بگیره،
حتی بااینکه میدونست مادر خود
لطفا صبر کنید...
