پارت صد و هشتاد و چهارم :

نیلوفر لبخند بی جونی نقش صورت اش شد و با انگشت اشک روی گونه اش رو پاک کرد و گفت:
_بهت اطمینان میکنم...
عقب عقب رفت و تکرار کرد:
آره...
آره بهت اطمینان میکنم..
دیگه باید برم حتما تاحالا مادرم فهمیده که توی جمع نیستم..
چشم روی هم گزاشتم و گفتم:
_برو عزیزدل اروان..برو...
نیلوفر رفت و باز من موندم با دنیای پراز تشبیه،من باید چیکار میکردم،خوشبحال نیلوفر که توی این اوضاع

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۷۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️