تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت صد و چهل و پنجم :
آنقدر عصبی بودم که ناخودآگاه، خندهای دیوانهوار روی لبانم نشست.
چندین بار عکسها را مرور کردم تا بفهمم از کدام زاویه گرفته شدهاند اما این عکسهای زوم، این عکسهایی که تنها روی صورتِ ما تمرکز داشتند، فقط بهخشم درونم اضافه میکردند.
جهت عکسها از جانب عمارت نبودند و کسی جز آقاناصر آنروز، در حیاط نبود. اما، او... نه! این ننگها به آقاناصر نمیچسبید... نمیدانم. آنقدر
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۷۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
راز
3خسته نباشید بانو رمان چند روز پارت گذاری نشده خدایی نکرده انشالله مریض نباشین نگرانتون هستیم بانو
۱۲ ماه پیشفاطمه ❤️
3آخی باباها همیشه درداشون رو درون خودشون میریزن بعد ما از روی ظاهرشون قضاوت میکنیم همیشه دل نگران بچه هان حتی اگه بروزش ندن🥲🌟💜🌟💜
۱ سال پیشفخری
2خدا قوت نازنین جان عالی بود عزیزم خسته نباشی قلمت مانا 🌹❤🌹❤
۱ سال پیشآمنه
2گناه داره پدر مهرو و واقعا سخته بدونی هم زندگی دخترت در خطره و هم از ازدواجش ناراحت باشی راستی خاتون هم توی خونه هست ولی من اون رو پیر زن احساس میکنم که نمیتوانه این کار رو انجام بده پارت عالی
۱ سال پیشسهیل۲۹
3آخههه 🥲🥲🥲 حرفای پدر مهرو دردناک و پر از نگرانی
۱ سال پیشراز
4بیچاره پدر مهرو چقد عجز و ناامیدی در وجودشه
۱ سال پیشسوگند
3ممنون عالی بود قلمتون حرف نداره بانو جان
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

بانو
0چرا خبری از پارت جدید نیست