دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و سی و یک :
پوران که وارد اتاق شد، فروغ زمزمه کرد:
ــ پوران خیلی سختش میشه بعد از این، زری یه جورایی همدمش بود.
نرگس فینفین کرد. لاله بی حال نشست و دست کشید روی صورتش، جاوید خیره شد به صورت رنگپریدهاش، هنوز هم نگران لاله بود و قلبش بیشتر از هر چیزی برای او میتپید. رو کرد به بهنوش و گفت:
ــ بهنوش یه لیوان از اون آبمیوههای شیرین بیار برای لاله، فکر کنم توی ماشین جا گذاشتم.
بهن
لطفا صبر کنید...
