فرجام اعتزال به قلم عاطفه میرزائی
پارت سی و ششم :
***
مغموم و دلشکسته مقابل پنجره ایستاده و به حیاطی که نیم ساعت از روشن شدن روشنایی‌اش می‌گذشت خیره بود. دعا می‌کرد خانم سهرابی، امشب از فرهاد برای حضور در مراسمی که حکم مراسم عزا برای او بود، دعوت نکرده‌باشد. از غروب خودش را در اتاق حبس کرده بود و تمایلی نداشت با والدینی که حرف خودشان را به کرسی نشانده و با اشتیاق منتظرِ خواستگارها بودند، روبه‌رو شود. پیشانی‌اش را به شیشه چسباند
لطفا صبر کنید...
شادان
0زری خانم چجوری دلش میاد با ته تغاریش اینجوری کنههه