مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت صد و شانزده :
هیراد بیاهمیت شانههایش را بالا انداخت و با اینکه واقعاً ناراحت و نگران بود اما ظاهرش را حفظ کرد و با غیظ نگاهی به خاله خانم انداخت که از لفظ «دختر مردم» برای حلما استفاده کرده بود: «اون حلما... هوففف... هیچ اتفاقی براش نمیافته، نیازی نیست الکی نگرانش نباشین.» این را گفت و یک راست به سمت اتاقش رفت که همزمان نالهای دردناک از اتاق حلما شنید.
خاله خانم با نگرانی گفت: «حلما هرچقدر هم
لطفا صبر کنید...
