بازمانده نامیرا به قلم سهیلا عبدی
پارت سی و چهارم :
ویلیام
قطره‌ای از اشک فایلین روی گونه‌ام افتاد و پوست صورتم را لمس کرد. نگاه پر از اضطراب و نگرانش را به من دوخته بود. قلبم تند می‌زد و یک حس عجیب در سینه‌ام پیچید.
چشم راستم، کمی روشن شد و توانستم او را ببینم، هرچند هنوز تصویرش کمی تار و مبهم بود. اما کافی بود تا صورت زیبای فایلین را ببینم. خطوط آرام و لطیف چهره‌اش، اشک‌هایی که روی گونه‌اش جاری بود و نگاه پر از ترس و اض
لطفا صبر کنید...
ثریا
3وا این از کی میتونه ببینه👀