مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت صد و یازده :
هیراد مانند انبار باروتی که با یک جرقه منفجر شده باشد از کوره در رفت. آنی به سمت حلما چرخید و دستش را گرفت تا مانع فرار کردن او شود. با اخم هایی درهم و چشمهای سرخ به حلما خیره شد. یک نگاهش کافی بود تا چشمهای سیاهش، وحشت و ترس را به جان ضعیف حلما بیاندازد. با صدای دورگه شده از خشم، فریاد زد: «فقط بگو چرا؟ چرا؟» حلما با آزردگی گفت: «من کار اشتباهی انجام ندادم. چرا با من اینطوری رفتار میکن
لطفا صبر کنید...

انا
3بیچاره حلما هیچ جا شانس نداره