زمزمه در شب (جلد دوم) به قلم زهرا باقری
پارت چهل و یک :
وقتی یه جا ساکن شدم حس کردم که همچنان سرم داره گیج می‌ره، ولی اون حس انقدر ضعیف بود که باعث نمیشد چیزی رو تار یا سیاه ببینم.
تو خونه از زن اون مرد خبری نبود، ولی هر دو تا بچه هاش نشسته بودن گوشه ی اتاق، جایی که بیشترین فاصله رو با ما داشته باشن! درست همون لحظه یهو به طور ناگهانی یادم اومد که اونا همونایی هستن که دیروز حین بازی دیده بودیمشون. و همین‌که خواستم اینو به مهدی بگم سهیل تو گوش
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۹۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
زهرا باقری | نویسنده رمان
تشکر فراوااان 😍❤️🙏
۱ سال پیشمیم
1چرا همیشه حرفای سهیل ناتمام می مونه،دلیل سرگیجشون چی بود پس 🤔
۱ سال پیشزهرا باقری | نویسنده رمان
سرگیجه به خاطر توهمیه که دارن میزنن چون اونجا واقعاً خرابه ست و صاحبخونه داره کاری می‌کنه اون شکلی ببیننش 😶
۱ سال پیشمرضیه
2مهدیم که باهمه دعواداره چه باآدمش چه باجنش 😂
۱ سال پیشزهرا باقری | نویسنده رمان
چیزی به اسم اعصاب نداره کلا 😁
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
میم
1حالا چرا به امین نگاه کرد و گفت؟😮قبض روح شد بیچاره 🤩😱خیلی عالی 🙏🏼🌷🌷🌷