زمزمه در شب (جلد دوم) به قلم زهرا باقری
پارت سی و هفتم :
به اندازه ی ده ثانیه یا بیشتر همون تو همون حالت استوپ خوردیم. اونا به ما نگاه میکردن و ما به اونا! تا اینکه بالاخره یهو یکی از بچهها شروع کرد به گریه کردن! انقدر این کارش بهنظرم عجیب بود که ناباورانه به مهدی نگاه کردم. قیافه ی اون که حتی از منم خندهدارتر شده بود. یه جوری شوکه نگاهم میکرد که انگار عجیبترین لحظه ی زندگیشو داره تجربه میکنه.
پسربچهای که داشت گریه میکرد یه د
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۰۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

زهرا باقری | نویسنده رمان
من خودمم روانی نوشابم 😭😭 دارم دندونامو به خاطرش از دست میدم🤣🤣🤣
۱ ماه پیشیه نفر
0وای یعنی صدای سیاوشه؟
۱۰ ماه پیشسحر
1مثل همیشه عالی🤩فقط پارتگذاری ها نا منظم شده زهرا جون
۱ سال پیش
زهرا باقری | نویسنده رمان
واقعاً بابت این موضوع ناراحتم ولی سرم خیلی شلوغه همینارو هم به زور میرسونم، واقعاً عذرمیخوام 🥲❤️❤️
۱ سال پیشمیم
1از چی مثلا می خوای مطمئن بشی،این دوربرا که آدمی نیست مگه سیاوش،هرسر صدایی هست کار هموناست،بشینین گوجه ونوشابتونو بخورین 😁🙏🏼❤️
۱ سال پیش
زهرا باقری | نویسنده رمان
🤣🤣🤣🤣
۱ سال پیشمرضیه
2نون پنیروگوجه بانوشابه 🤣خداازت نگذره مهرداد
۱ سال پیش
زهرا باقری | نویسنده رمان
🤣🤣🤣🤣🤣 بدون نوشابه اصلا پایین نمیره 😂😂😂
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

مهناز
0نوشابه،جای مینا خالی