پارت سی و پنجم :

از بس همه‌چیز ناگهانی و پشت سر هم اتفاق افتاده بود مات و مبهوت مونده بودم. همین‌ که نشستم رو زمین اول یه نگاه سرسری به لباسام انداختم و بعد به بقیه نگاه کردم. وقتی صورت رنگ‌پریده ی مهدی اومد جلوی چشم‌هام انگار تازه به خودم اومدم و با نگرانی چشمم و چرخوندم تو محیط اطرافم و پرسیدم:
- اون کجاست؟!
سهیل گفت:
- نمی‌دونم، همین که آقا مهدی چاقوشو درآورد غیبش زد...
امین بلافاصله بع

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۰۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • میم

    0

    یعنی چی خونه هست ما نمی بینیم،اینا خودشونو به هرکی بخوان می تونن نشون بدن ،ولی خونه هم نامرئی می کنن مگه ؟🤔

    ۱ سال پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    ببین طبق تحقیقات و منابع، خونه هاشون مثل مال ما نیست. یعنی یه ساختمون یا کلبه نیست که ساخته باشن و بخوان پنهان کنن. یکم پیچیده ست

    ۱ سال پیش
  • میم

    0

    آها پس منظور خونه اونا بود،من فکر کردم خونه ساخته آدمارو میگه،نیست تو روستای متروکه هستن

    ۱ سال پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    نه منظورش خونه ی همونا بود😁 درمورد خونه ی آدما هم یه چیزایی پیدا میکنن 😶

    ۱ سال پیش
  • میم

    0

    وای چه عصبانین،چرا هیچ خبری از سیاوش نمی شه؟ 😱😮💚

    ۱ سال پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    سیاوش فعلا قصد رونمایی نداره 🤓

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️