نسیان به قلم سمانه حسینی
پارت سی و سوم :
کنار متین ایستادم و کیف دستی ام را چنان محکم در دستانم فشردم که انگار میخواستم تمام اضطرابم را در آن حبس کنم.
ثانیه ها به کندی میگذشتند و ناگهان، همهمه ایی از شادی و کف زدن بلند شد. انگار بچه های گروه، حامد را با تمام وجود دوست داشتند.
حامد، با لبخندی که روی صورتش خشک شده بود غافلگیر از این جشن تولد، به جمع خیره شده بود. من، در میان جمعیت خودم را پشت متین پنهان کردم. درست شبیه دختربچ
لطفا صبر کنید...
شادان
1ای بابا عجب زندگی دارن این دوتاا