مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت هشتاد و هفتم :
حلما از جا بلند شد: «من پا پس نمیکشم.» مصطفی هم برخاست: «درک میکنم. به والله منم پا به پای تو درد میکشم. تو دختر واقع بینی بودی. این اسم و رسم رو به سادگی بدست نیاوردی. به خاطر خودت میگم. اصلا میدونی چند ماهه که یه سر به شرکت نزدی؟ فکر میکنی رضا و مینا تا کی میتونن در نبود تو اون امپراطوری رو بچرخونن؟ فکر آدمهایی که برای تو کار میکنن نیستی؟ اونا چه گناهی کردن که باید به پای پدر تو بØ
لطفا صبر کنید...
