پارت صد و نود و نهم :

حامی گفت: همچین رفتی تو نخش، گفتم چی شده! تو یه آدم پیدا کن عصبی نباشه!
وصال با عجله راه افتاد: الان میام.
حامی گفت: کجا؟ شرط می بندم باز مارپل بازیش شروع شده.
_ میام... میام.
از پشت پنجره سالن را کاوید. مهلا جفت پروا نشسته بود و پشت دستش را نوازش می کرد.
_ از صمیم قلب تسلیت می گم. خبر فوت دامیار رو از سیا شنیدم. خیلی شوکه شدم! با هم اومدیم. جمع زنونه بود نشد بیاد تو. بیرون منتظره

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۱۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • هدی

    0

    بیچاره رادمهر 😢 کی فکرشو میکرد اینطوری بشه 🤧

    ۱ سال پیش
  • رویا ملکی نسب | نویسنده رمان

    این بچه برای یه بار تو زندگیش کنترل خشمش از دستش در رفت😢🤧

    ۱ سال پیش
  • م.ر

    0

    چه جوری میخواد تحمل کنه راد مهر بیچاره بعضی با مرگشون آدم ول نمیکنن🥲🥲

    ۱ سال پیش
  • رویا ملکی نسب | نویسنده رمان

    دقیقا. تازه الان ماجرای رادمهره🤧😭

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️