حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و نود و نهم :
حامی گفت: همچین رفتی تو نخش، گفتم چی شده! تو یه آدم پیدا کن عصبی نباشه!
وصال با عجله راه افتاد: الان میام.
حامی گفت: کجا؟ شرط می بندم باز مارپل بازیش شروع شده.
_ میام... میام.
از پشت پنجره سالن را کاوید. مهلا جفت پروا نشسته بود و پشت دستش را نوازش می کرد.
_ از صمیم قلب تسلیت می گم. خبر فوت دامیار رو از سیا شنیدم. خیلی شوکه شدم! با هم اومدیم. جمع زنونه بود نشد بیاد تو. بیرون منتظره
مطالعهی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۱۳ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

هدی
0بیچاره رادمهر 😢 کی فکرشو میکرد اینطوری بشه 🤧