مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت هشتاد و دوم :
هیراد آهی کشید: «خدایا کَرَمِت رو شکر. مادر بچهام گوشهی بیمارستان افتاده حالا یک غریبه سرم منت میذاره و به بچم محبت میکنه.» مادرش با کیف ضربه آرامی به پهلویش زد و با حرص گفت: «کفر نگو پسر. انقدر ناشکر نباش. حلما دختر خوب و با شخصتیه. من که زن عاقل و بالغیم هم با دیدن منش و خانومیش هر بار میبینمش دلم براش ضعف میره از بس که این دختر با کمالات و متشخصه. دیگه از اون یه الف بچه چه انتظاری د
لطفا صبر کنید...
