زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت هشتاد و سوم :
فقط بوی عطری زنانه می آمد.تند بود و خنک.عطرهای آرنگ را یکی یکی بو کردم.هیچ کدام آن بو را نمی دادند.
روتختی را کنار زدم زیر بالش دست کشیدم،دستم خورد به یک سنجاق کوچک.بیرونش کشیدم.سرش یک پروانه رنگی بود.مثل همان پروانه هایی که من آن روزها کابوسشان را می دیدم.
آن را توی جیبم گذاشتم و بیرون آمدم.کاش وقتی صدای پچ پچ آمده بود،از لای در نگاه کرده بودم،ببینم کی توی بغل آرنگ خوابیده بود! تینØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۱۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

مهشاد لسانی | نویسنده رمان
ماشاالله آنقدر به آرنگ رو دادن که!!!
۱ سال پیشاکرم بانو
1مادرش تیزه،به گمونم الان میفهمه چه خبر بوده
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
می کشه همه شونم!
۱ سال پیشاکرم بانو
1نشنیدم تاحالا رک چیه
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
تو زبان محلی می شه عادت ماهانه
۱ سال پیشستاره
1پریودی میشه،،،اوه اوه توچه سن سالی هم بیش فعال بودن آرنگ وتینا
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
دقیقا عزیزم
۱ سال پیشترنم
2واای الان گل بانو میفهمه همه چیزو..🤯آی آرنگ چیکار کرده این دردسر درست کرده
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
گل بانو بفهمه تیکه بزرگه جفتشون گوششونه! سانسوری عجیبی بینشون اتفاق افتاده... ؛))
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

زهرا
0لیما باید یه پس سری میزد آرنگو بی تربیت اومده خودشم تقویت کنه، چقدر نترسه نمیگی شایدم مادرم بیاد چطوری دختره رو رد میکردی