زمزمه در شب (جلد دوم) به قلم زهرا باقری
پارت سی و یک :
دقیقاً تو فاصله ی نزدیکی از ماشین بود و خیلی واضح میشد دید که اسم طرفم روی سنگ حک شده، منتها من از بس به خاطر ضربه ی سرم گیج بودم که نمی‌تونستم درست تشخیص بدم.
- یعنی قبر کیه؟
صدام قشنگ داشت می‌لرزید. یکم هم احساس سرما می‌کردم که مطمئن بودم هیچ ربطی به وضعیت هوا نداره.
مهدی گفت:
- شاید یکی از خودشون.
مهدی که اینو گفت یاد یه داستان از سیاوش افتادم و گفتم:
- شاید، سیاوش م
لطفا صبر کنید...
میم
1باریکلا به سید محمود که سنگ قبرش اینقدر جذبه داره،حالا خودش چی بوده ،نه این چهارتا آدم زنده که اصلا هیچی 😮😅🙏🏼