تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت بیست و پنجم :
لبخند محوی روی لبان مرد نشست با دوختن نگاهش به زنی که با تمام وجود برای پسرش زجه می‌زد، گفت:
- مهم نیست. معشوقه‌ی گذشته‌ات نیست کجاست؟
پگاه از اطلاعات مرد کنارش که جز یک اسم از او چیزی نمی‌دانست، ناخواسته خندید.
- بیشتر از چیزی که فکر می‌کنم درموردم میدونی پایدار.
- چیزی که واضحه رو دارم میگم.
پگاه که افتادن بحث روی این مسیر را راهی برای نجات از فکر و خیال‌های ده ساله
لطفا صبر کنید...
ستاره
0پایدارکیه 🤔🤔🤔